willemhijlke.web-log.nl

geselecteerd als gefixeerd bericht

willemhijlke — Wed, 15 Nov 2006 05:30:21 +0000

Welkom op mijn web-log
Ik vind het hartstikkende leuk dat jullie mijn web-log bezoeken, de komende tijd probeer ik jullie op de hoogte te houden van mijn belevenissen in Sandanski, Bulgarije.

geselecteerd als gefixeerd bericht is a post from willemhijlke.web-log.nl.

Al weer terug

willemhijlke — Tue, 20 Jun 2006 16:54:53 +0000

Het is nou al weer dinsdag tegen de avond, ik ben vanochtend net aan gekomen op schiphol. Om het normale leven weer gewoon in de ogen te kijken. Maar nog even een korte terug blik op de laatste dagen.
Vrijdag hebben we gewoon ons werkzaamheden gedaan op de boerderij. De leerlingen waren er niet omdat ze toetsen hadden, we hadden in de middag met hun afgesproken. Na het eten zijn we met de leerlingen naar een kasteel geweest midden in de bergen rond Sandanski. We dachten zelf eerst dat het kasteel er nog stond, maar er stonden alleen nog maar een paar muren met een groot monument. Midden op het veld was een gat gegraven wat afgedekt was, daar hadden ze een paar jaar terug een massa graf ondekt. Zo was er enorm veel te vertellen over deze plaats.
OP de terug weg zijn we langs een kerk gereden, die was gebouwd voor een vrouw die in de toekomst kon kijken. De vrouw was 8 jaar geleden gestorven, maar het was nou een soort bedevaartsoort geworden. Na het bezichtigen van de kerk zijn we gaan zwemmen in een minaraal bad, die naast de kerk lag, (en nee dit was geen heilig water). De avonds hebben we ons even gehaast om de voetbal wedstrijd te kunnen zien, 10 voor 7 zaten we gekluister voor het scherm. Onze grote idolen mochten beginnen. Na 2 keer best gejuicht te hebben konden we de hele wedstrijd stil blijven. Na de tijd hebben we onze winst toch maar een beetje licht geviert.
Zaterdag hadden we een dag van bijkomen, even shoppen of andere noodzakelijke dingen. Avonds zijn we lekker met elkaar uit eten geweest. Om half negen hadden we een afspraak met Blago, daar stond ook weer warm eten voor ons klaar. We hebben 2 keer warm moeten eten, maar ja het is ook raar als je het eten laat staan. Hij had verders nog een film voor ons die we konden zien.
Zondag heb ik met Blago kaas gemaakt, dat was voor ons afscheid de maandag’s. Na het kaas maken konden we ons nog even opfrissen voor het afscheid feest, in een restaurant aan de rant van het dorp. We werden op 7 uur op gehaald door de groep. Eenmaal aangekomen was Emiel er nog niet, maar al gauw schoof hij ook aan. Emiel had een zelf gemaakt drankje mee gemaakt van huis. De hier o zo bekende Rakia met 50 procent door ons soms genoemt brandspiritus. Het was een gezellige avond met veel gelag, en voor wie zin had veel gedans. Om een uur of 11 zijn we weer terug gegaan omdat we weer vroeg moesten. Ik heb vervolgens de hele nacht niet kunnen slapen, (jullie zullen wel denken van de spanning) nee dat was niet zo. Boven mij hadden ze een feesje tot 4 uur.
Maandag ochtend ik mocht van Emiel geen kaas maken, omdat er nog wat journalisten kwamen en 1 van de tv. Het moest een rustige dag voor ons worden zo dat we rustig konden vertrekken. De leraressen bloem hadden roggebrood en berenburg voor me mee genomen, zo hadden we toch nog een afscheid met een fries tintje. Om half 12 kwamen de journalisten een intervieuw met Emiel en nog wat vragen aan ons. Na het intervieuw hebben we ze allemaal aan de berenburg gezet, met roggebrood met schapenkaas. Na de tijd moesten we nog even voor de tv, het was de bedoeling dat we het kaasmaken een beetje na deden. Dat is weer iets echt Bulgaars ze komen niet onder het kaasmaken, je moet echt aan hun aanpassen maar dat heeft ook wel weer wat.
Dan komt het moment dat je overal afscheid van moet nemen op de boerderij, je werk ruimtes de mensen en natuurlijk de varkens. Daar heb ik 7 weken toch een nauwe band mee gelegd, als ik aan kwam stormden ze naar het hek. Zou het nou door mij komen of door het wei dat ik er altijd bracht. Dat zal altijd in mijn ogen een groot vraag teken zijn. Dan is het de laaste rit van af de boerderij, volgens mij is het nog nooit zo stil geweest in de bus.
De middags hadden we nog even tijd op de koffers in te pakken, wie nog moest shoppen kon dat doen. De avond zijn we voor het laatst met elkaar uit eten geweest, na de tijd hebben ons nog even een paar uurtjes in de kroeg vermaakt. Zo dat we ons niet verveelden voor het vertrek. Om 1 uur zijn we terug gelopen en hebben ons klaar gemaakt voor de reis. Het haar even in de kuif en op pad maar. Alle koffers binnen boord en even afscheid nemen van onze nedere vila en rijden maar. Half 3 precies waren we onderweg naar Sofia, Ocjan onze chauffeur voor die nacht had zijn zoon ook mee gebracht. Onder weg hebben we Stujan nog op gepikt die ons ook kwam uitzwaaien. Om 5 uur stonden we op het vlieg veld te wachten dat we konden vertrekken. De koffers even laten wegen en dan maar naar de Gate lopen. Waar je word opgepikt door een bus die je naar het vliegtuig rijd. Het vliegtuig vloog 7 uur weg van Sofia. En 8.40 Nederlandse tijd lande het gevaarte op Nederlandse bodem, Dan is hat altijd nog even wachten op de koffers, maar we konden de fammilie al zien mijn broer en een maat van hem stonden me al op te wachten. Dan loop je de ontvangst hal binnen en daar staat de groep. Mijn ouders waren er met mijn broer en een vriend van hem dus. De meiden hadden ook echt een Fanclub mee genomen uit friesland een heus spandoek mee. Prachtig als je zo aan komt in het koude Nederland.
Dan maar terug naar Friesland je verhaal doen onderweg, en dingen aan horen die jij hebt gemist hier.

Ik hoop dat jullie hebben genoten van de stukjes die ik geplaatst heb op mijn web-log. In de loop van de week komen er nog even wat foto’s op van de gebeurtenissen in Bulgarije. En dan zou je zeggen is dit afgesloten. Ik denk het niet er staan nog wat precentatie op het programma en van al dat soort dingen.

groetjes Willem, En bedankt dat iedereen zo leuk mee leefde. Want de reactie waren ook zeker leuk om te lezen.

Al weer terug is a post from willemhijlke.web-log.nl.

Time flies

willemhijlke — Thu, 15 Jun 2006 20:10:32 +0000

De tijd vliegt hier net als ik elke keer vertel, maar dat is ook aan de web-log te zien. vorige week heb ik voor het laatst wat op de weblog kunnen zetten. Maar nu komt dan eindelijk weer een stukje.
Vrijdag zouden we naar een imker gaan in de bergen, en vervolgens zwemmen. Ik kon die dag ook al geen kaas maken, dus er was niet veel aan te doen. De ochtends ben ik even bezig geweest met verslagen, daar was nou mooi even de tijd voor. De vrijdag middag hebben we even nuttig besteed met het kijken van de eerste wedstrijd van het wk, wat zelfs hier overal word uitgezonden. Maar je verstaat het comentaar alleen niet.
Zaterdag heb ik kaas gemaakt, lekker op mijn dooie gemak. Het was rustig op de boerderij, want de leerlingen hadden vrij. De middags hebben we even voetbal gekeken en wat gegeten. De avonds zijn we niet op stap geweest, omdat ik de volgende ochtend met Emiel naar Sofia moest.
Bijna elke Bulgaar komt wel te laat, maar dat kan je van Emiel niet zeggen. Hij zei tegen mij ik ben tien voor zeven bij je, vijf minuten over half zeven stond hij al op de stoep. Eerst hebben we zijn dochter op gehaald, die moest ook naar het vliegveld. Zei ging voor 3 maanden naar de zwarte zee om daar te werken. Na 2 uur rijden zaten we midden in de bergen voor Sofia, ik heb Emiel nog nooit zo bleek gezien. Hij reed een zwerf hond aan, hij zat niet over die hond in, maar over zijn nieuwe auto. ( ik zal er wel even bij vertellen die hond liep vrolijk verder).
In Sofia aan gekomen hebben we even koffie gedronken op de school waar zijn dochter zat. Omdat zijn dochter nog een toets had. Na de tijd zijn we met zijn 2en naar een soort groothandel geweest hier. Om even te shoppen voor de school. We hebben er 2 uur rond gelopen en toen werd het tijd om de 2 leraressen van onze school van het vliegveld te halen.
Op het vliegveld aangekomen moesten we wachten dat ze aankwamen. Na een half uur kwamen er 2 bekende gezichten uit de gang lopen. Maar die 2 gezichten had ik niet verwacht. Het waren 2 andere leraressen van bloem.
Eenmaal in Sofia aangekomen, omdat Emiel later op de middag zijn dochter nog moest weg brengen. Hebben we even wat met zijn drieen de Alexander Nefski katadraal gezien. Omdat het regende hebben we even een vlug bakje gehaald. Toen moesten we wel rennen voor een kroegje, want het was al 4 uur voetbaltijd. En natuurlijk op deze momenten geen kroeg kunnen vinden. Op een zeker moment hadden we er een in een achterbuurt. Een klein kroegje met een kleine tv die aan stond. We konden kijken onder een genot van een biertje. Voor ons zaten 5 alcoholisten we dachten dat die voor Servie waren. Maar dat veranderde snel toen het 1-0 werd. We konden nou zelf ook vrij uit juichen toen Robben de eerste maakte, en tevens ook de laatste.
In de regen zijn we terug gelopen naar de auto van Emiel. Die voor de Alexander Nefskie stond te wachten. Het was een lange rit terug met rot wegen en veel regen. In Sandanskie was het al weer mooi weer en zijn nog even met zijn 4en uit eten geweest.

Maandags hadden we een afspraak gemaakt met de leerlingen. Dat we gewoon onze werkzaamheden zouden doen. En de middags gingen we dan naar de imker en vervolgens naar het zwembad. Ochtends kwamen de vrouwen van bloem even bij ons kijken. En gevolgt door Emiel met 8 Nederlandse leraren uit Woerden. Die langs veel scholen in deze buurt gingen om ze te bekijken. Ze waren verbaast dat hier Nederlandse leerlingen zaten, en vooral wat voor werk wij hier deden. Het was even leuk om met die mannen gesproken te hebben. Na een kort afscheid zijn wij naar de imker gegaan.
Het was een lange berg rit van ongeveer 15 km, met wegen die je in nederland alleen in het bos zou zien. We konden niet bij de bijen komen omdat ze boos waren. We hebben even van een afstandje gekeken, Stujan’s vader had nog even wat te drinken en te eten mee genomen. En er werd maar weer een picknick in gelast. De dames hadden een lekker biertje en ik kon aan de cola, omdat ik moest rijden, maar dat vind ik hier we mooi. Een maal weer terug aan de grote weg, moesten we nog even snel langs Stujan zijn huis. Hij woonde in een prachtig huis met een paar apartementen er in. Die wij zo konden gebruiken als wij terug wilden komen.
Vervolgens zijn we naar het zwembad gereden, het was geen zwembad maar een kuurbad met minaraal water. Het rare er van het water kwam regelrecht uit de bergen met 57 graden. Heerlijk warm dit was normaal alleen voor de hogere mensen in het leger. We zaten dus ook op een soort buiten huis voor generalen. Het was even lekker om er een uurtje in te liggen. Dan ben je wel kapot het warme water vreet energie.
Dinsdag zijn we naar het Rila klooster geweest. Dat klooster licht midden in de bergen ongeveer 2 uur van ons rijden. De leraressen waren mee en Gala, de bestuurder was Ocjan een man van de boerderij. Eenmaal bij het klooster aangekomen, stonden de acht leraren uit Woerden op ons te wachten. Puur toeval dus dat zij hier ook waren. We zijn eerst om een kop koffie geweest. Het is wel raar nou al 6 weken in de minderheid geweest als Nederlanders, en zo zit bijna een heel restaurant vol met die gasten. Vervolgens hebben we het klooster bekeken. Het was een mooi klooster om te zien. Het was een groot klooster vergeleken met het andere waar we geweest waren. Maar dat was ook aan de toeristen te zien, na het bezichtingen hebben we even wat gegeten met zijn allen. Reuze gezellig met die gekke Hollanders met hun vooroordelen over FRIESLAND. Na het eten zijn we verder de bergen in gereden om in een grot te kijken. Waar een man 20 jaar heeft geleefd. Het was een smal weggetje er heen, eenmaal aangekomen stond nou een soort kerk. naast de kerk was een nauwe door gang door de grot. Het was pikke donker en heel nauw en laag. Ik kan me niet voor stellen hoe die man daar 20 jaar heeft geleefd in zo’n kleine ruimte. We konden er alleen via de boven kant weer uit komen. Dat was eerst hetzelfde heel nou glad. Even verder was de man begraven, om zijn graf was een soort wens muur gemaakt. Waar wij ook een briefje in konden doen met een wens er op.
Maar we moesten snel weer terug omdat we nog naar een ander stadje moesten. Voor de 2de keer afscheid genomen, en weer in het busje naar Blohowingrad de hoofdstad van deze regio. Daar hebben we de hoofdstraat bekeken en wat belangrijke gebouwen voor de stad. En vervolgens weer terug naar Sandanski het was ook al 7 uur in de avond.
Woensdag hadden we een realief rustig dagje, dachten we alleen een gesprek met Emiel. Maar dat ging boven verwachtig goed. En hij heeft ons de agenda even uitgelegd wat hij voor ons nog in petto had. Ik moest zo snel mogelijk weer naar de boerderij om de kaasje op te halen.
Omdat we de middags een presentatie hadden voor de leraren van de school. Ik had nog mooi even de tijd om alles voor te bereiden en over te lezen. Het moest ook nog in het engels. Eenmaal in het lokaal aangekomen, zat het bom vol van de leraren. Eerst gingen Lucy en Immy aan het woord, over het project en wat we hier gedaan hebben. Ik moet toelichten hoe ik bij het project was gekomen en allemaal dingen over het kaas maken. Na de tijd hadden we een stukje kaas voor iedereen. En de leraren vonden onze kaas wel lekker, als slot had Emiel nog even een dank woord voor ons. Het was heel grappig wat hij allemaal zei, want hij wist dingen dat wij niet gedacht hadden. Hij had mij eens horen zingen, daar maakte hij een grapje over en dat soort dingen. En hij was zeker blij met de samenwerking tussen onze school en de zijne.
Vandaag hadden we alle leerlingen op de boerderij, de ene helft ging zelfstandig kaas maken en de andere helft ging met de schapen aan de gang. Ondertussen kwam de lerassen van bloem nog even afscheid nemen. Voordat ze weer terug gingen naar Nederland. Ik zal jullie maar niet vertellen wat de leraresen van het week hebben gedaan, ik denk dat ik dan gelijk ruzie met ze krijg. Het was zo grappig dat ik gelijk naar Baart heb gesmst. Het hotel waar ze zaten ligt nog geen 100 meter van de school. Het is 1 rechte weg er na toe. Ze waren er al een keer geweest op de school, maar ze presteren het nog om echt gigantisch verkeerd te lopen. Ze waren de school gewoon voorbij gelopen langs de weg, de stad uit. Ze zaten haast op de weg naar griekenland. Ze waren een beetje in paniek, toen heb ik ze maar opgehaald. Maar ik hou er nu over op want er zijn al genoeg grapjes er over gemaakt.

Nou komen de laatste dagen in zicht, het afscheid begint te naderen en dat merk je gewoon aan alles. Morgen hebben we nog voetbal, zaterdag gaan we uit eten bij Blago een Bulgaarse student en zondag hebben we afscheid met de leerlingen en mensen van de school. Maandag hebben wij zelf de touwtjes in handen, om half 12 komen er journalisten. We hebben beerenburg en roggebrood uit Friesland laten overkomen, voor een echt Fries afscheid voor de mensen die werken op de boerderij. En dan nachts half 3 in het busje naar Sofia, om 7 uur richting Nederland te vliegen.

Groetjes willem,

Time flies is a post from willemhijlke.web-log.nl.

8 juni

willemhijlke — Thu, 08 Jun 2006 19:30:00 +0000

De dagen verstrijken hier snel en er gebeurt veel. Gisterhebben we een zeer leerzame excursie gehad in de bergen. Stujan een van deBulgaarse studenten, had zijn ouders gevraagd of zij konden laten zien hoe hierkaas wordt gemaakt. Om 9 uur werden we opgehaald van de boerderij. Er waren nog2 leerlingen mee waarvan 1 goed engels spreekt, zo dat die alles kon vertalen.Onderweg moesten we eerst stoppen bij een tankstation. Waar zijn vader ons woulaten zien waar hij werkte, onder een genot van een kopje sterke Bulgaarsekoffie. Toen vervolgden we de rit, daar hadden we ook al een nieuwe afspraakgemaakt met een medewerker. De meeste mensen hebben hier 2 banen, en deze hadals bijbaan nog bijen imker er bij. Wij gaan nu vrijdag bij hem in de bergenkijken waar hij de bijen heeft. Reuze interessant natuurlijk, als je nagaat dathier overal imkers zijn. Maar het hoofddoel was natuurlijk naar de kaasmakerij.Het was een aardig endje rijden in bergen, ongeveer 10 km vanaf de bewoondewereld. Eenmaal bij zijn huis aangekomen was hij niet aanwezig. We zijn nogeven verder gereden waar een rivier door de bergen kronkelde. Terug gekomen wasde man net aan gekomen met de melk voor vandaag. Het gaat niet zo als bij onseen grote tank wagen.

Hij had allemaal grote tonnen en emmers met melk in de autostaan. De emmers sjouwde de man gewoon naar beneden. Maar voor de grote tonnenhad hij een slang. Iedereen kan het trucje wel, hoe je een benzine tank leegzuigt. Deze manier gebruikte hij ook om de melk uit de tonnen te krijgen. Wehebben vervolgens bijna het hele proces bij gewoond. Alleen het persen niet enhoe hij het in de metalen blikken deed. De man die de kaas maakte was al 67jaar oud. Hij werkte hier sinds 1958. Het zag er heel ouderwets uit, de melkwerdt nog verhit door een gat in de muur. Waar hij de melk met een houtkachelverhitte. Als je binnen ook keek het water liep van het oude plafond naarbeneden. Maar een ding kon hij daar wel het zaakje koel houden. Het huis vanhem lag gedeeltelijk onder de grond. Met het huis waar hij in woonde er bovenop gebouwd. Onder de rust perioden kregen we een lekkere lunch, die op de BBQwerd bereid door Stujan zijn moeder.

De man deed alle werkzaamheden alleen, van het melk ophalentot het afleveren van de kaas. Hij zei ook dat hij sinds 1987 elke dag hierkaas heeft gemaakt. Niet een dag overgeslagen.

Het aparte van dit bedrijf was hij kocht de melk niet. Hijhaalt de melk bij de boer weg, en noteert hoeveel melk hij heeft gekregen. Devolgende dag krijgt de boer zijn melk weer in kaas terug. Hij krijgt alleenbetaalt voor het kaasmaken.

De kaas die hij hier maakte was schapenkaas engeiten/koeienkaas. De kaas is net als de verse schapenkaas binnen een dagklaar. Maar hij doet de kaas in metalen blikken. En voegt er nog wat zout aantoe en dan sluit hij het deksel. Op deze mannier is de kaas 2 tot 3 jaarhoudbaar. Maar dan was het natuurlijk wel belangrijk dat het gesloten bleef, endat er 10 zout in het blik zit. Dan kun je nagaan dat dit hele zoute kaas wordtmet de tijd. En dat zijn de kazen hier bijna allemaal heel zout of heel zuur.Maar ze hebben ook wel de gele kaas zoals bij ons. Maar die is wat meer rubberachtigen minder smaak. Om 3 uur zijn we terug gegaan omdat de meiden weer moestenmelken. Op de terug weg zijn we nog voor een echt Bulgaars toetje gaan zitten.Het was Bulgaarse yoghurt met een mierzoet sausje er over heen.

Vandaag ben ik weer bezig geweest met het maken van verseschapenkaas. Ik had meer melk dan normaal omdat ik gister geen kaas hadgemaakt. Onder het kaasmaken kwam de directrice van de boerderij langs. Ik konmorgen geen water gebruiken. Omdat ze 1 keer in het jaar de leidingenschoonmaken in heel Sandanski. Daarom maak morgen geen kaas maar dan zaterdagmaar.

Wat is de planning van de rest van de week.

Vrijdag:

We gaan naar een imker, kijken hoe ze dat hier doen. Na detijd gaan we zwemmen ergens hier in de buurt.

Zaterdag: Kaasmaken en de andere werkzaamheden er omheen. Ennatuurlijk de openingswedstrijd kijken van het voetballen.

Zondag:

Ga ik naar Sofia met de Emiel, want er komen zondag 2leraren van onze school hier. Ze moeten hier iets doen met bloemen. En danzullen we wel wat door Sofia wandelen, en wat laten zien van de stad.

En de rest van de dagen, die kun je hier niet in plannen. Jemaakt een plan maar hier loopt alles anders. Ze bedenken altijd wel iets leuksvoor ons, of er gebeurt weer iets waar we niks aan kunnen doen. Maar ja datheeft ook wel weer wat, als je niet weet wat je te wachten staat.

En nou vooral dat we volgende week onze laatste week ingaan. Wij weten niet wat we verwachten moeten, ze zeggen dat we ons maar moetenklaar maken. En dan volgende week dinsdag om half 3 richting Sofia zo dat we om7 uur richting Nederland kunnen vliegen, dan maar hopen dat het vliegtuig om 9uur ochtends land op schiphol.

groetjes willem,

8 juni is a post from willemhijlke.web-log.nl.

6 juni

willemhijlke — Tue, 06 Jun 2006 18:04:07 +0000

Het is al een aardig tijdje geleden dat ik wat hebtoegevoegd. De laatste keer was dat we naar Sofia zijn geweest. Het is vandaagprecies 2 weken voor vertrek terug naar Nederland, waar dan ons normaleleventje weer begint.

Ik hoorde gelukkig al betere weer berichten uit Nederland. Metde 11 stedentocht was het droog, maar het waaide het wel hard, dat kreeg ik alvan anonieme bronnen te horen. Dat een collega uit Bloemkamp grote problemenmee had. Ik zal geen namen noemen maar hij was pas 2 a 3 uur in Sneek. MaarHEIN ik vind het mooi, dat je het toch gered hebt om voor 12 uur binnen tekomen.

Maar nou even verder over de werkzaamheden in Sandanski.Donderdag hadden we afgesproken met de leerlingen, die ons zouden gaan helpenop de boerderij. Ik heb samen met twee leerlingen kaas gemaakt. Dat was reuzegezellig als je leerlingen bij je hebt die een beetje engels kunnen. Dan praatje al gauw over allemaal dingen, en natuurlijk wat moppen tappen dat hoort er bij.Zo lopen de dagen snel voorbij en dan schrik je er van dat je nog maar 2 enhalve week hier zit. Vrijdag ochtend moesten we lopend naar de boerderij. Omdatde ptc+ bus niet meer geregistreerd stond. En volgende week zou het nummerbordpas omgezet worden. Daarom word het elke dag lopen, helemaal niet erg met ditweer. Maar die avond er voor was het een beetje noodweer geweest. Aan geziendat de stad op een helling was gebouwd, stroom al het water naar beneden. En erwas onweer bij gekomen altijd gezellig in de bergen. Volgende dag aan gekomenop de boerderij, bleek de boerderij door de bliksem te zijn geraakt en destroom was toen uitgevallen. En dan kan je weer geen kaas maken, komt er eenman van de boerderij aanlopen, het kan wel een dag duren. Je kan je dan weldruk maken maar dat doen ze hier ook niet. Ze leren je in ieder geval wel datje altijd moet blijven lachen morgen is er weer een dag. Maar gelukkig haddenwe nog wat kleine dingen wat afgemaakt moest worden.

Het weekend hadden we verders vrij, buiten het melken om. Wehebben even een lekker rustig weekend gehad zonder verplichtingen. Zaterdagavond zijn we lekker uit eten geweest, en er na nog even een kroegje van binnenbezichtigd. Ja, dat mag ook wel want we konden de volgende dag lekkeruitslapen. We hadden pas 8 uur avonds een afspraak met Gala waar we zoudeneten, haar moeder had weer overheerlijk gekookt. Na de tijd hebben we nog eenfilmpje gekeken.

Maandag ben ik weer met volle moed gaan kaas maken. Ik kanhier nou alleen nog maar verse schapen kaasjes maken. En dan moet de melk ook gepasteuriseerdworden. Dat was eerst een probleem omdat de melk snel aan koekte. Maar nou hebik het uitgevonden het duurt wel een stuk langer. Nou verhit ik de melk 30minuten op 63 graden. Dat schijnt het zelfde effect te hebben dan 3 seconden op72 graden. De mensen van de boerderij zijn dom blij met de schapenkaasjes,omdat ze hier alleen maar zachte zout zure kaas kunnen. En dat is ook nog veeldroger in de mond je moet er echt van houden.

Vandaag ben ik weer aan het kaas maken geweest, maar totmijn verbazing, hadden ze hier een kiemgetal meter voor melk op de school. Ikhad het toevallig maandag met 1 van de werknemers van de boerderij over gehad.Maar mijn verwachting kwam toch uit het kiem getal van de melk was veel te veelhoor. En het verwonderd mij achteraf niks dat de melk na een dag al zuur werdals de koelkast uit viel. Nou is het echt kijken dus en uitvinden waar hetaanligt.

Morgen hebben we in de planning, langs een schapen melkerijte gaan. En daar maken ze ook kaas, ik hoop dat we veel krijgen te zien, ennatuurlijk het proces stap voor stap uitgelegd krijgen. Dat is altijd leuk omin Nederland te laten zien.

Verder zal het in de laatste 2 weken nog wel aardig drukworden, omdat puntjes op de i nog moeten worden gezet. En natuurlijk de uitlegaan de Bulgaarse studenten. Daar gaat veel tijd in zitten, maar we gaan er vanuit dat het goed komt.

groetjes willem,

6 juni is a post from willemhijlke.web-log.nl.

donderdag 1 juni

willemhijlke — Thu, 01 Jun 2006 11:48:34 +0000

Zoals ik maandag al vertelde hadden we onverwachts bezoek uit Friesland. Omdat ze het hier zo mooi vonden, hadden ze besloten om een dagje langer te blijven, zodat wij ze nog wat konden laten zien van de omgeving. Natuurlijk mag dan Melnik niet ontbreken, wat hier nog geen 20 km vanaf ligt. We zijn eerst naar het klooster geweest wat even buiten Melnik licht, dat wij un heel graag wouden laten zien. Ze vonden het een prachtig klooster ondanks dat ze al zoveel hadden gezien hier in Bulgarije, maar geen klooster lijkt hier opelkaar vonden ze, ze hebben allemaal wel iets. Vervolgens zijn we Melnik in gegaan. We hebben ze een stuk van de stad laten zien, maar omdat we tijd gebrek hadden konden we jammer genoeg niet alles laten zien. Omdat ze om half 5 weer met de bus terug moesten naar Sofia. We hadden met ze afgesproken dat we de volgende ochtend in Sofia zouden komen. Zodat ze daar ons de leukste dingen uit stad konden laten zien.

Om 7 uur gingen we met de bus richting Sofia, het zou een rit worden van ongeveer 3 uren. Ondanks dat het maar 150 km is. Maar hij ging allemaal aparte kleine weggetjes langs en door kleine dorpen. Maar om 10 uur waren we aan gekomen in Sofia, waar we werden opgewacht door Tine en Hillie. Jan die kon niet, had nog afspraken daar. We hebben eerst een taxi gepakt er rijden ongeveer 7000 geregisteerden en 2000 ongeregistreede taxi’s rond. En ze zijn allemaal geel maar ze zeiden, je moet altijd een taxi nemen met een bordje boven op, dat zijn de betrouwbaarste. Na onze mooie en niet rustige taxi rit, zijn we iets gaan drinken in een koffie cafe. Vervolgens hebben ze ons het mooiste plek van Sofia laten zien. Dat was de Alexander Nefskie kerk een grote kerk net buiten het centrum, met schilderingen door de hele kerk heen. Heel indrukwekkend om te zien hoe die tekeningen er uit zien, en dan ga je na dat het een paar honderd jaar geleden al gemaakt is. Als je naar buiten liep waren er allemaal kraampjes met oude en nieuwe dingen.
Toen zijn we door het winkel centrum gelopen, eerst voor de rijke Bulgaar dat is nog erger dan de Bijenkorf in Amsterdam. En er na door het centrum voor de normale Bulgaar, daar zit een zeer groot verschil in. Ook zijn we over een Bulgaarse markt gelopen die voor mijn gevoel kilometers lang was. Na nog wat gegeten te hebben in een restaurant met zeer mooie serveesters met korte rokjes, dat kon ik eindelijk weer eens zeggen omdat er manlijk gezelschap bij was. Hebben we afscheid genomen en zijn met de bus terug gegaan naar Sandanski.

groetjes willem,

donderdag 1 juni is a post from willemhijlke.web-log.nl.

maandag 29 mei

willemhijlke — Mon, 29 May 2006 19:01:44 +0000

Het is al weer een aardig eindje terug dat ik op het internet kon. Maar maar deze week hebben we weer genoeg beleefd om een leuk verhaaltje te schrijven. Woensdag, donderdag en vrijdag was de school gesloten, daarom hadden alle leerlingen vrij. Behalve de 6 Bulgaarse studenten die bij ons in het project zitten. Het was de bedoeling de ze ochtends gingen melken en de andere helft kaasmaken. Aangezien dat het goudse kaas maken nog niet wil lukken met deze temperatuur. En het is ook nog te kort tijd om een airco en alles te regelen. En dan de mensen hier ook nog uit te leggen hoe ze het moeten maken. Daarom hou ik het nu gewoon nog bij verse schapen kaas. Nou ga ik proberen om alleen gepastauriceerde melk te gebruiken, omdat het kiemgetal van de melk vrij hoog hier is. En dan kan je het natuurlijk met deze temperaturen na een dag al weggooien. En ik hoop dat dit de beste oplossing is, dan is het zorg voor de volgende groep dat ze dit probleem kunnen oplossen.
Met de leerlingen was het al gauw feest en vooral met dit weer, na het kaas maken zijn we gaan voetballen. En wat de jongens hier natuulijk niet kunnen is flessen voetbal, dat vinden ze geweldig hier. Op een gegeven moment schop je een bal in de stuiken en je komt met een schilpad terug. Die zitten hier redelijk veel in dit gebied.
Donderdag en vrijdag zijn we nog op de boerderij aan de gang geweest met de leerlingen. Het weekend hadden we vrij en hadden leuke tochtjes in de planning. Elke keer als we op de boerderij staan, zagen we een dorpje in de bergen liggen. Ik zeivorige week zo, daar wil ik zaterdag heen, niet wetende hoever het was lopend. Het viel gelukkig mee maar 10 km heen en 10 km terug. Alle mannetjes op de boerderij verklaarden ons voor gek. Maar we zijn er heen gelopen en je wilt niet weten hoe mooi het er was. De heen weg was echt prachtige richting naar het dorp. Bij het dorp aan gekomen bleek het een leeggelopen dorp te zijn. Waar bijna geen huis meer bewoond was echt indrukwekkend. Er stond een school waar de schoolboeken nog gewoon in lagen met kapotte ramen. Het was net een spookstad uit de film en van die oude vrouwtjes met stokken. Een oude man die trots was dat hij 2 ezels had, en had varkens als huisdieren. Het is gewoon niet te geloven als je het niet met eigen ogen ziet. Dan woon je nou in een stad en 8 km verder is het totale armoede. En bijna iedereen heeft daar een grote zuig (vrouwlijke varken), en dan hopen ze dat ze veel jongen krijgen. Zo dat ze die in de stad kunnen verkopen. Daar kunnen ze dan een geruime tijd van leven. We zijn helemaal door het dorp gelopen zo dat we aan de andere kant van de berg uit kwamen. Volgens mij begon daar het paradijs, met een geweldig uitzicht en verdomt mooie bergen. Daar konden we gewoon over heen lopen. Het is een super mooi gebied voor wandelaars, omdat er allemaal schapenpaadjes zijn. Dit raad ik iedereen aan en dat is niet alleen dit gebied zo, maar hier ook in meerdere gebieden. De terug weg waren we een stuk sneller ondanks dat Roelofke een gekneusde enkel had. Maar achteraf bleek het mee te vallen.
De volgende dag zouden we gaan picknicken met 3 Bulgaarse meiden, ik ben ook altijd in de minderheid. En wat mag ik wel, de chauffeur uithangen op die kleine berg weggetjes. We waren halvewege de berg, en wat kwamen we daar tegen een bus vol Nederlanders. Het was raar om voor het eerst in 4 weken weer Nederlands te spreken. De mensen waren erg nieuwsgierig wat we hier deden en zo. Was zeker leuk om deze mensen hier te ontmoeten. Naar een lange Bulgaarse picknick mochten we weer berg af.
Terug bij ons internaat komt onze beheerder bij ons aan de deur, ze zei in het Bulgaars geloofden wij dat onze ouders er waren. Het bleken achteraf 3 jounalisten uit Friesland te zijn, die een artikel willen schrijven over ons project. Het blad waar Jan Durrema voor schrijft heet het Balkan Bullite. Hij is hier samen met zijn moeder en een vriendin van zijn moeder. Die op dit moment bezig zijn met een bibilotheek aan het opzetten in een ander deel van Bulgarije. De avonds zijn we even gezellig met zijn allen uit eten geweest. En plannen voor de volgende dag gemaakt. Omdat zij speciaal voor ons 12 uur hebben gereist. Wouden we ze wel wat van dit deel van het land laten zien, omdat zij hier nog niet eerder waren geweest.
We zijn eerst met hun naar de boerderij gegaan, om de werkzaamheden te laten zien. Vervolgens zijn we de berg op gereden waar we zaterdag geweest waren. Ze vonden het geweldig omdat ze dit nog nooit hadden gezien dat er zo’n leeg loop was. We mochten er ook nog in de kerk kijken die daar stond, je kon wel merken dat hun trots was. Met allemaal schilderingen binnen in, en een historie er bij wat ik nou niet allemaal kan vertellen. Zaterdag gaan we waarschijnlijk met die mannen van de kerk naar de heiligeberg die even verder op ligt. Daar is dan een feestje van het geloof altijd leuk om dat mee te maken.
Na onze berg trip zijn we naar onze school gegaan, waar we na het eten een afspraak hadden met Emiel. Emiel schrok er van dat Jan Bulgaars kon, komt mede doordat hij hier een aantal jaren heeft gewoont. Dat was voor hem wel eens prettig om Bulgaars tegen ons te praten.
Morgen zullen we naar Melnik met de friezen, dat wilden ze nog eens zien en er na gaan we naar het klooster die even verder licht.

Ik hoop dat ik snel weer wat kan plaatsen,

Nou ben ik eigenlijks het grote nieuws nog vergeten, de meiden blijven een week langer. Ze gaan samen met mij terug vanuit Griekenland.

maandag 29 mei is a post from willemhijlke.web-log.nl.

Het zonnetje begint weer echt te schijnen.

willemhijlke — Tue, 23 May 2006 11:49:01 +0000

De zon begint hier echt weer te schijnen. Gister niet echt een makkelijk dag gehad. Niet alleen om het feit dat de kaasjes weg moesten. Maar meer om het feit, hoe het verder moet. Dan is alles riskant met deze temperaturen. Ook het verse kaas maken wordt dan moeilijk, omdat je de koelkast niet op de juiste temperatuur krijgt van 5 graden. Gelukkig heb ik mijn bronnen op school nog zitten, die mij overal mee kunnen helpen. Maar dat gaat dan alleen om adviesen, ze kunnen hier natuurlijk niet komen.
Ik ga nou Goudse kaas maken op een andere manier dan eerst. Het is de bedoeling dat het begin proces het zelfde is. Ik pekel de kaas nu niet in een pekelbad maar droog. Gewoon onopgelost zout op de kaasjes wrijven. Ik kan nou eerst een koelkast gebruiken en die op 12 graden zetten. Zo dat het daar in kan rijpen. Dan kunnen we ondertussen wel om een andere oplossing zoeken. Maar ze zeggen hier ook, een airco kan ook niet werken tegen 40 graden, tevens zijn de meeste aircos afgesteld op zijn laagst op 16 graden. Opzich is dat nog te warm voor het maken van kaas.

Ik ben zelf ook benieuwd als dit lukt hier, maar niet geschoten is altijd mis. Dan weet je weer voor de volgende keer hoe je het anders moet doen. En natuurlijk voor de volgende studenten die hier dan komen, dan weten zij hoe ze het moeten pakken.

Ik hoop snel uitslag te geven over mijn vindingen hier.

Het zonnetje begint weer echt te schijnen. is a post from willemhijlke.web-log.nl.

Hitte hier in Sandanski

willemhijlke — Mon, 22 May 2006 12:10:50 +0000

Maandag 22 mei

Hallo allemaal, van uit het over zonnige Bulgarije. Het was donderdag al weer voor het laatst, dat ik er een stukje op had gezet. We hebben een druk weekendje gehad. Vrijdagavond hadden we eerst een feest in hotel Sandanski. Het was een prachtig gala feest met veel Bulgaars muziek en dans. Iedereen was in een mooi pak of jurk verkleed (behalve de Nederlanders). Zaterdagochtend konden we even lekker uitslapen, maar ondanks dat het steeds warmer wordt, lukte dat. Na het ontbijt ben ik maar eens lopend naar de boerderij gegaan. Om de kaasjes in te smeren, zodat het de zondags niet hoefde. Verders hadden we even een offday, lekker niks doen en wat verslagen en zo bijwerken. Omdat er nog wel eens bij inschiet.
We zijn niet al te laat op bed gegaan, omdat we zondags naar Melnik zouden gaan. Dit is een klein dorpje, ook weer midden in de bergen, die bekend staat om zijn prachtige bergen. En het is de kleinste stad van Bulgarije met wel geteld 300 mensen. Maar wel met 1000den toeristen elk jaar. We hebben er veel gezien, oude huizen van binnen en van buiten. Ik kan jullie wel vertellen hoe het eruit zag, maar de foto’s komen wel op de weblog van melkschapenbulgarije te staan. Dan weet je pas echt hoe het er uit zag. Maar in het echt is het nog 20 keer zo mooi. Na dat we het stadje hadden bekeken zijn we de bergen in gegaan, omdat daar een groot klooster was. Het was een mooi ritje er naar toe. Van deze weggetjes heb je in Nederland niet, de berg op met grote gaten in de weg. Na 15 km rijden kwamen we bij een parkeerplek aan, waar onze bus moest staan. Dan moesten we nog 2 km berg oplopen. Het was een leuk tripje met 30 graden steil omhoog. Eenmaal bij het klooster aangekomen was het prachtig een prachtig uitzicht. Een echte monnik heeft ons rondgeleid door de klooster. We mochten er geen foto’s nemen, dat was wel reuze jammer (wij Nederlanders dus, hebben het wel gedaan). Na het hele klooster bezichtigd hebben, zijn we weer terug gelopen, niet via de weg maar door de bossen. Een steile afdaling met rotsen en gladde paadjes.
Terug in Sandanski hadden avonds een etentje gehad, bij een van de meiden die bij ons in het project groepje zit. Het was reuze gezellig, omdat Bulgaren je niet snel mee naar huis nemen. Haar moeder had heerlijk voor ons gekookt. Na het eten zijn we nog even wat gaan drinken in de stad, vervolgens zijn we op bed gegaan.
Vanochtend begon de ellende, echte tegenslagen hadden we hier nog niet echt gehad. Het is hier zo heet, dat je er niet tegen kan koelen. Het was dit weekend nog maar 30 graden. Ze hebben het deze week over temperaturen van 37 graden of warmer. Vanochtend heb ik met pijn in mijn hart, de kaasje stuk voor stuk weg moeten gooien. Omdat het pakhuis niet koud te krijgen is met deze temperaturen. Het is nou een oplossing zoeken, we geven niet op, maar 1 ding weet ik hier wel, het zal moeilijk worden. Gelukkig kan ik nog bezig met de verse schapen kaas. Die kunnen we in de koelkast bewaard worden op een temperatuur van 5 graden. Moet maar eens even bekijken als ik daar nog iets leuks mee kan doen, kruiden of zo toevoegen altijd lekker.

Ik hoop snel weer wat er op te zetten,

Groetjes uit het oververhitte Sandanski,

Dit weer is niet lekker, maar dat weer van jullie ook niet !!!!

Hitte hier in Sandanski is a post from willemhijlke.web-log.nl.

vrijdag 19 mei

willemhijlke — Fri, 19 May 2006 10:33:29 +0000

Vrijdag 19 mei

Hier is weer even een stukje over wat we vanochtend hebben beleefd. Ik moest er vanochtend vroeg uit, omdat Emiel weer iets in de planning had. Elk jaar op deze dag hebben ze een soort examen feest. Het is heel raar, ze moeten pas in de zomer examen doen, maar ze hebben nou het feest al. Op deze dag is het Bulgaarse alfabet is opgericht. Echt het is hier dan een grote happening, de hele stad is in rep en roer, omdat er meerdere scholen zijn.
De hele school stond buiten in een kring om de uitgang heen. Daar stonden alle studenten van het laatste jaar in de opening. Het waren precies geteld 152 jongens en meisjes. Klas voor klas werden ze naar beneden geroepen. Ze zongen allemaal, daar konden wij niets van verstaan, maar klonk leuk. Net zo iets Holle bolle sjing met spulwike. Natuurlijk het kon niet anders een toespraak van de directeur. Vervolgens was er een overdracht van de school vlag, zo dat die naar de laatstejaars studenten gingen. Na dat alles klaar was, werden er duiven losgelaten en vuurwerk afgestoken. Na de tijd sprong iedereen in de auto’s die versiert klaar stonden, en reden ze met veel geluid door de stad heen. Vanavond hebben ze een feest in hotel Sandanski, daar zijn wij ook voor uitgenodigd. Om zeven uur worden we op gehaald, en zien wel wat het is.
Zondag hebben we in de planning dat we naar Melnik toe gaan, dat is een klooster dorp in de bergen. Samen met onze tolk Nadja die ons daar wegwijs maakt. Ik hoop spoedig daar wat over te vertellen.

vrijdag 19 mei is a post from willemhijlke.web-log.nl.